جواب این دختر پسرها رو کیا میدن؟؟

سهیلا متولد 62

صبا متولد 57

ساناز (خواهرصبا) متولد 58

مهسا متولد (فکر کنم) 64

سجاد متولد 68

معصومه متولد 61

بهرام متولد56

ساحل متولد 69

سعید متولد64

سارا متولد 71

و ...

اینها چند تا از دختر پسرهایی هستن که به واسطه آشنایی و قوم و خویشی از نزدیک میشناسمشون,  تو محل کارم که خیلی بیشترن و البته حدود سه و نیم میلیون دختر پسر مجردی که تو سن ازدواجشون هستن یا گذشته و مزدوج نشدن ...

هر چند معتقدم ازدواج کردن و همسر داشتن سختی های داره ولی موهبت ها و لطف ها و تامین نیازهایی داره که از هیچ روش دیگه ای تامین نمیشه یا اون جور که باید تامین نمیشه ...نمیدونم چطوری بگم ولی جواب این بالا رفتن سن ازدواج و نداشتن مورد ازدواج رو کیا باید بدن؟ مسئول این وضع کیان:

1.  کسایی که دیدن وقتی 60 درصد دانشگاه ها رو دخترا قبول شدن افتخار کردن
2.  اونایی که برای استخدام شرط جنسیتی نذاشتن و اسمش رو گذاشتن عدالت و مردها بیکار موندن یا شغل درست و دائمی نداشتن که جرات کنن بیان ازدواج کنن بیان جواب بدن
3. اونایی که ترس از کودک همسری راه انداختن و نذاشتن دختر پسر 17 -18 ساله باهم ازدواج کنن
4. اونهایی باید جواب بدن که دادگاه ها رو برای زندان کردن مردها برای وصول مهریه و نفقه آزار و رها کردن
5. اونهایی باید بیان جواب بدن که تو فلیم هاشون تازه عروس دامادها رو غرق در امکانات و خونه بزرگ و امثال این ترسیم کردن
6. اونهایی باید بیان جواب بدن که کتاب بخونین, رمان بخونین و فیلم ببینین که از حقیقت زندگی دور بشین و تخدیر رویاهای این داستان های خیال انگیز بشین و اینطوری رویای دخترانشون رو با اون امکانات و توقعات پروروندن و به خاطر ترس و عدم امکان رسیدن پسرها به اون رویاها هیچ کسی پا پیش نذاشت.
7. اونایی باید پاسخ بدن که گفتن زن باید مستقل بشه, و نفهمیدن که استقلال سم مهلکه زندگی زناشوییه
8. اونایی باید بیان جواب بدن که گفتن زن باید آزاد باشه و هر کاری بکنه و هر جور دوست داشته باشه بگرده و ...
9. اونایی باید بیان جواب بدن که جوون ها رو مجبور کردن که حتما باید برن دانشگاه, مدرک بگیرن و ...
10. و البته خود دختر پسرها باید بیان جواب بدن که با توهمات و فکرهای اشتباهشون راه رو برای زندگی کردن خودشون محدود کردن

 

به نظرتون دیگه کیا مقصرن؟

عاشق زن همسایه شدم!

هر روز میبینمش

فکر کنم حدود 45 - 46 ساله باشه

خونه شون دو طبقه است و از طبقه ما کاملا به خونه و پشت بومشون اشراف داریم.

پنجره آشپزخونه شون همیشه بازه, همیشه بولوز شلوار میپوشه, یه روسری شکلاتی هم همیشه سرشه, البته عوض میشه بعضی وقت ها سبز کمرنگ هم هست ولی کلا از دو سه تا تجاوز نمیکنه

بعد از شام آشغالارو میبره میندازه تو سطل آشغال سر کوچه ...

هفته پیش پشم تشک ش رو اومده بود پشت بوم شست و یه گوشه دیوار گذاشت آبش بره و بعد خشک شد و فرداش پشمارو زد و بعد دوباره تو تشک کرد و تشک رو چند تا چوب زد و ...

 

چند روز قبل ترش یه قالیچه آورد پشت بوم, اول خیس کردش, بعد روش تاید ریخت و یکم با جارو کف که کرد, گذاشت تا عصری بعد دم غروب اومد شست و آب کشید و ...

 

دیشب تا صبح بار رب گذاشته بود با شوهرش و فکر کنم خواهر شوهرش بود, دم دمای صبح خاموش کرد و صبح که من خواستم برم سرکار دیدم جمع کرده و قابله ش رو شسته و تر تمیز...

 

همیشه اون توری فلزی جلوی پنجره آشپزخونه شو میشوره بعلاوه اون سطح طاقچه پنجره رو آب میگیره یا دستمال میکشه ...

 

به صورت مرتبی توی کابینت ها میریزه بیرون, دستمال میکشه, بالای کابینت ها و بالای یخچالش معلومه همیشه تمیزه ...

 

عطر غذاش صبح و عصر پیداست, صبحای زود پا میشه غذا رو بار میذاره یا دم عصر که میشه جلوی اجاق گاز مشغول طبخ غذاست 

وقتایی که بیکاره یه میل قلاب بافی داره, میبینم وسط کاراش میشینه قلاب بافی میکنه, روی یخچالش رو خودش بافته توی اتاق ها رو هم دیدم روکش روی مبل و عسلی ها هم کار خودشه 

 

خیاط نیست ولی خیاطی بلده, چون شلواری که میپوشه رو خودش دوخته معلومه دست دوزه, تازه یه پیژامه پسرش داره مطمئنم خودش دوخته, فکر کنم وسایل خیاطیش تو اتاق پشتی باشه از اونا اطلاعاتی در دسترس نیست.

 

 

بارها دیدم وقتی آفتاب میخوره تو آشپزخونه میشینه پشت به آفتاب و کتاب میخونه, احتمالا یا دعا میخونه یا بعضی وقت ها هم قران میخونه ... اذان هم میشه جا نمازش یه جای ثابته از سایه ش میفهمم؛ تاحالا ندیدم گوشی دستش بگیره, البته چرا چرا یه گوشی بیسیم دارن بعضی وقتها دیدم حین کار کردن حرف میزنه و کاراشم میکنه ولی موبایل ندیدم... یه رادیو هم داره هر از چند گاهی میزنه به برق و خب من نمیدونم کدوم شبکه میخونه ....

 

روز تاسوعا تو پشت بوم یه قابلمه غذا میپزه, میریزه تو ظرف میده پسرش میبرن بیرون پخش میکنه, خیلی با در و همسایه اخت نیست, حدودا دو سه ساله اومده این محل ...خانواده شوهرش که میان میرن شبا پشت بوم یه زیلو پهن میکنن و شام میخورن ... بعد که رفتن با سلیقه تمام میاد همه پشت بوم و جارو میکشه, آدم کیف میکنه از تمیزی پشت بوم, حالا تازه خونه کهنه ساخته ولی موزائیک پشت بوم ش از فرش و سرامیک خیلی ها تمیزتره ...

 

آخر هفته ها اغلب مهمون دارن, یه هفته خانواده خودش یه هفته خانواده شوهرش, خواهراش شبیه خودشن, قیافه و هیکلش عین همه ن و خانواده شوهرش هم دو سه تا برادر شوهر داره عین همه ن ... غذا نذری که میپزن همه منتظر اومدنش چون اون میدونه چیکار باید بکنن

 

یعنی هر بار که این زن رو میبینم قربون صدقه ش میرم, فدای اون ریختش میشم, بفدای اون خانومیش میشم ...قربون اون عرضه و سلیقه و هنرت بشم, دورش بگردم که انقدر کدبانوه, عروسکه؛ انقدری دوسش دارم چند بار خواستم برم جلوی درشون بهش بگم خانوم شما چقدر محشرید ولی مگه روم میشه, مگه رو میده, قیافه جدی و بدون هیچ روزنه و لاشی بازی ای, مصمم و باحیا, من عاشقتم زن همسایه, من عاااااشقتم!

 

+ فردای روز انتشار این مطلب نوشت:

 همین دیشب عیال یه بحثی کشیدن که مثلا از زیر زبون من حرف بکشه, ببینه من با کسی رابطه دارم یا نه, بحث کراش و مراش شد, گفت تو به کسی کراش نداری, منم گفتم خانم روبه رویی, کلی هم ازش تعریف کردم... بعدش گفت برو بابا (من آدم واقعا صادقی هستم, تقریبا هیچ وقت دروغ نمیگم ولی نمیدونم چرا خیلی وقت ها در مواجهه با صداقت محض من کسی باور نمیکنه) :)))

چهل سالگی

چند روز پیش وقتی وارد محل کارم میشدم یکی از خانم های دفتر گفت تولدتون مبارک, گفتم جان!؟ 

گفت مدیران تصمیم گرفتن روز تولد همکارا بهشون یه کادو بدن, منم کادوتون رو گذاشتم روی میزتون...

 

مونده بودم خوشحال باشم یا ناراحت, آخه روز تولد همونقدر که شیرینه ممکنه تلخ هم باشه, شیرینیش که معلومه ولی تلخیش از اون بابته که دارم پیر میشم...

اون روز تو راه داشتم به خودم فکر میکردم و به این چهل سالی که خدا بهم عمر داده :

 

 تقریبا از نوجوانی,  مبنای فکری و اعتقادیم عوض نشده, فقط تثبیت و تحکیم و تقویم شدن؛ یادمه همین نظراتی که الان در خصوص مسائل اجتماعی و سیاسی و اعتقادی و حتی اقتصادی دارم تو 14- 15 سالگی هم داشتم.(تو یادداشت های وبلاگیم سال 81 اینا و نوشته هایی که بعضی از دوستان بعضا به صورت نامه و مکاتبه و فعالیت های اقتصادی و سیاسی تو اون مقاطع به وضوح قابل اثباته؛ یادمه انتخابات دوم رفسنجانی من موضع سیاسی داشتم تا الان)

 

جالبه همین شور و هیجانی که الان دارم هم اون موقع داشتم و البته جوونی هام دعوا میکردم و به همه سوالات و ابهامات میخواستم جواب بدم و اجازه ندم هر کسی هر حرفی خواست بزنه, همیشه هم یه جمعیتی مقابلم بوده و یه تنه جلوشون وای میسادم, ولی الانا خب چون میدونم بی فایده است سکوت میکنم و از کنارش میگذرم  

 

هیچ وقت از پول داشتن و پول درآوردن لذت نبردم, تا قبل فوت مرحوم پدرم پول جمع میکردم برای داشتن امکانات بیشتر, ولی بعد فوت ایشون دیگه تقریبا هر چی در میارم و خرج میکنم و بی اعتباری دنیا و مادیات این دنیا و بی ارزشی همه اینها در مقابل آسایش و آرامش و خوشحالی خانواده م برام مسجل شده, واسه همین قبلنا ساعت 10 شب میرسیدم خونه الان 3 عصر نشده خونه م...قبلنا پنج شنبه ها تا آخر وقت کار میکردم الانا پنج شنبه جمعه ها کلا تعطیلم و تحت هیچ شرایطی نمیرم سرکار... چون اصلا ارزش نداره وقتی که میشه کنار خانواده بگذرونم رو برم سرکار که پول بیشتری در بیارم (و این اضافه کار نمودند و زیاد کار نکردن بین همکارانم که تقریبا هر روز اضافه کار میمونن و همه ش دنبال خرید و فروش هستن خیلی عجیبه!)

 

تقریبا از بعد دبستان هم واسه همه منبر میرفتم, همه رو نصیحت میکردم از خرد و کلان ولی خودم از همه محتاج تر بودم و داغون تر, یکمم زیادی اهل خوب نشون دادن خودم بودم, (چقدر حرص دراوردم و حسادت رو برانگیختم) ولی خدا میدونه و اونایی که میبردمشون تو خلوت, که اونجا آن کار دیگر و میکردم!

 

تقریبا از 18 سالگی هم امکان تشکیل زندگی و علاقه به تشکیل خانواده داشتم و مواردی هم بودن که بخوام عقدشون کنم ولی خب نشد, اگه میشد الان بچه م بیست سالش اینا میشد و نزدیک بود بابا بزرگ بشم! :( ولی نشد که بشه, مثل خیلی چیزای دیگه که نشد بشه)

 

راستشو بخواین چهل سالگی برای من خیلی با بیست و سی سالگی به جهات زیادی فرقی نداره, فقط الان بیشتر از قبل نگران دوران پیری خودمم, کی میخواد دستمو بگیره؟

 اگه زمین گیر بشم چی؟

برا بازنشستگی باید چی کار کنم؟

پیر شدن من یعنی پیر شدن اعضای خانواده م, اگه خدای نکرده اتفاقی برای اونها بیافته چی؟

این همه سال خیلی چیزا میدونستم ولی عین این روانشناسا که خودشون از همه بیشتر روانی هستن به حرفام و اعتقاداتم عمل نکردم چی میشه بعدش؟

بچه بزرگ بشه, کلی مشکلات داره, کسی اذیتش نکنه؟

یه وقت نمیرم بچه م بی بابا بمونه!؟(خیلی وقت ها مراقب مردن خودمم, که نکنه اتفاقی برام بیافته مادرم طاقت نمیارن)

از الان تو شیب نزولی تا مرگم, همین امروز و فردا مرگ میاد سراغم, اگه بمیرم و خیلی ها بفهمن چه غلطایی کردم چی, آبرو و حیثیتم میره که؛ جدای آبرو و حیثیت اون دنیا رو چی کار کنم؟

این همه مال و اموال بی زبون بعد از من بمونه به ورثه برسه, با چه سختی و مشقت و قناعتی جمع شده, ورثه که نمیدونه چقدر براش عمر و جون گذاشتم, قدر نمیدونن که, باید یه کاری کنم به جای اینکه به ورثه برسه یه باقیات صالحات برای خودم درست کنم, باید تا زنده م بفروشم یا وقفشون کنم ...

 

دلتنگی عزیزانی که از دست دادیم هم باید بذاریم روش, تا بچه ایم کسی رو تقریبا از دست ندادیم ولی به مرور خیلی ها میرن و خیلی ها هم البته میان, شیرینی آمدگان خوبه ولی دلتنگی رفتگان یه چیز دیگه است ...

دلم حتی برای خونه قدیممون, برای خونه قدیم اقواممون هم تنگ میشه

کلا هر چی بیشتر پا به سن میذارم دلم بیشتر بهانه میگیره که تنگ تر بشه...

 

اشباه الرجال

تو یک جمع مردونه نشسته بودیم و حرف های مختلفی زده شد؛ 

یکی از دوستان گفتن که من نمیتونم حتی یه آچار دستم بگیرم, برای سرویس کولر هم میگم تعمیر کار بیاد ...

اون یکی که خانمش بگه بمیر, میمیره, واسه خانمش یه اپل پنجاه میلیونی خریده چون بچه ش گوشی 15 میلیونی خانمش رو از تراس انداخته حیاط, که خدای نکرده یه وقت ناراحت نشن, در حالی که بعضی ماه ها پول قرض میکنه از ما(کلا هم به عنوان نوکر در اختیار زن و خانواده زنه)

یکی دیگه گفت من تو خونه مون پرستار بچه دارم, کارای نظافت و غذا رو ایشون انجام میده, گفتم خانمت که بازنشسته است, بازم غذا نمیپزه ؟؟ گفت دیگه عادت کردیم بهش ...

 

دیگه منتظر باقی ش ننشستم, دو دستی زدم تو سرم گفتم خاک بر سرم که مجبورم اسم خودم و کنار شما مردا بذارم, شما رجاله ها باید لچک به سر بزنین 

حالم ازتون به هم خورد ...

مردی که عرضه نداره یه پیچ ببنده که دیگه اسمش مرد نیست...

مردی که انقدر ذلیل زنشه که هر چی زنش بگه بی چون و چرا انجام بده که دیگه مرد نیست

یا اشباه الرجال, مرا دیگر با شما کاری نیست! 

حمایت خائنانه

ساعت حدودای 9 شب بود, تلفنم زنگ خورد, دختر یکی از اقوام نزدیکمون بود, گوشی رو جواب دادم, دیدم با گریه و عصبانیت میگه پاشو بیا اینجا و قطع کرد ...

 

منم که فهمیدم دوباره با شوهرش دعوا کرده, از خونه خدافظی کردم و گفتم شب اونجا میخوابم و صبح از اونجا میرم سرکار, تو ماشین هم همیشه لباس خونگی دارم و تو راه هم چند بار گرفتم که یه وقت زد و خورد شدیدی نکنن...

 

خونه اون ور شهر بود و من چهل دیقه ای تو راه بودم, رسیدم زنگ زدم در باز شد, رفتم جلوی در واحد دیدم دختره افتاده یه گوشه, موها کنده شده, صورت مشت خورده, تمام خونه پر از شیشه خورده و مرده با لباس پاره و چنگ رو دست و صورت یه گوشه نشسته...

بدون اینکه چیزی بگم, دیدم دختره از حال رفته گفتم, خطرناک نباشه زنگ زدم اورژانس, اومدن و یه تزریق کردن و نفس ش بالا اومد و ازشون خواهش کردم که برن و رفتن ... به شوهرش گفتم برو بیرون, اونم رفت...

 

یکم شونه های دختره رو مالش دادم که سر حال بیاد یه آب قند درست کردم که جون بگیره بشینه ...

چند دیقه بعد هم رفتم در باز کردم و از پشت در شوهرش اومد تو ...

گفتم میخواین چیکار کنین؟؟

دختره گفت باید طلاق بگیرم, گفتم باشه فردا میریم محضر ... جفتشون انتظار داشتن یه مقاومتی بکنم و یکم نصیحتشون کنم, منم نامردی نکردم و بدون هیچ مقاومتی گفتم باشه صبح که شد باهم میریم دادگاه یا محضر هر جا که طلاق میدن میریم طلاق میگیریم!

 

جفتشون کوفته و خسته بودن, همه عصبانیت و خشمشون رو تخلیه کرده بودن, انقدر موهای دختره رو کشیده بود که سرش درد میکرد تمام دست و بال پسره هم زخم و زیلی بود و ...

 

فردا صبح برام صبحونه آماده کردن و من رفتم سرکار ...

 

+ این زندگی اختلافات زیادی داشت, هرچند اشتراکات فراوانی هم داشت, ولی یه حسن بزرگ داشت و اون اینکه دختره از جانب خانواده ش خیالش راحت نبود و مطمئن به پشت گرمی خانواده ش نبود, یکی از مهمترین عوامل طلاق و فروپاشی زندگی ها اینه که عروس خانم با کوچیک ترین تشر و اختلاف و حتی کتک کاری ای بره سمت خانواده شو خانواده ش از اون حمایت کنن, مطمئن باشن این حمایت خانواده ها خیانت بزرگی برای اون دختر به حساب خواهد اومد.

گُم راه

یکی از همکاران که روحیه مذهبی داره, بهم گفت دیشب یه هیات دیدم دختر پسر مختلط زنجیر میزدن و کلی تیپ های عجق وجق ...

در ادامه کلی مصادیق دیگه هم آوردن و البته آخرش گفتن که خب نمیشه به ظاهرشون قضاوت کرد ولی باید شکل رو هم رعایت کنن...

 

من فرصت رو مغتنم شمردم و رفتم بالای منبر و گفتم: 

وقتی مبانی اعتقادی درست تبیین نمیشه, وقتی اغلب روش های دینی به جای استفاده از مطالب متقن قرآنی و اصول اعتقادی روش های احساسی و شورانگیز و بدون مبنا و غیر اصیله و ارکان اعتقادی کمرنگ و مسائل حاشیه ای بر متن غالب میشه خب نباید توقع داشت که مثلا یه زن بدون حجاب درست نماز نخونه یا کسی که همین الان تو مغازه ش کلاه کسی رو برداشته و جنسی رو با غل و غش فروخته این اعتقاد رو داشته باشه که اگر شب بره مجلس عزا گناهانش بخشیده نمیشه.

 

متاسفانه بیشتر از اینکه به ارکان اعتقادی اعم از توحید و نبوت و معاد پرداخته بشه, بیش از اینکه به حرام و حلال خدا توجه بشه, تو این عصر دارن به اسم عقاید مذهبی به حواشی و داستان هایی که شاید ربطی به اصول عقاید دینی نداره توجه و تبلیغ میشه.

 

وقتی مساله حج که یک واجب شرعیه, خیلی نرم خفیف جلوه میکنه, از اون ور موضوع اربعین رو به یک امر ضروری جایگزین میکنن

وقتی به جای اینکه مردم رو با حرام و حلال بودن کارهاشون و اثرات اون نهیب بزنن, تبلیغ میشه که اشک ریختن در مجالس عزاداری گناهانشون رو میبخشه

وقتی که به جای از خدا خواستن, از خدا طلب کردن و تعبد کردن کسانی غیر از خدا مطرح میشن و اساسا از خدا خواستن مهجور میشه و به کناری گذاشته میشه و وسیله حکم مقصد و هدف رو پیدا میکنه

وقتی تو مسجد کمترین حرفی از خدا نیست و عزاداری رو شبیه نماز فریضه عبادی میشمرن براش از تعبیر عزاداریتون قبول استفاده میکنن 

دیگه نباید توقع داشت که مردم بر اساس مبانی و اصول حرکت کنن و برای اون مبانی اهمیت قائل بشن و یه عده که اعتقادی مبنایی ندارن بر اساس جو و موجی که تو جامعه است حرکت میکنن و حتی اعمالی که به اصطلاح دینی میدونن هم به مُد روز بستگی داره نه به اصول عقاید!

 

+ کسی برای مظلومیت امامان شیعه, به خصوص امام حسین صلوات الله علیهم اجمعین حرفی نداره و هر کسی با شنیدن داستان عاشورا اشک در چشمانش حلقه میزنه, ولی اینکه تصور کنیم با حب و دوستی ایشون خدا از اینکه هر غلطی کردیم میگذره و همه چیز در حب ایشون خلاصه کنیم به نظر من راه خطایی رفتیم و اگر وسیله و مسیر بشن هدف ما, احتمالا بازنده اصلی و گمراه ما خواهیم بود.

نه به حجاب اجباری

هشدار:

متن زیر ممکنه منافی عفت تلقی بشه، لذا عزیزان به هشداری که دادم توجه کنین،‌ بعد از خوندن نیاین بگین چه جلافتا خاک به سرم چقدر بی ادب و وقیح!

 

به نظر من برخوردی که الان نسبت به حجاب میخواد صورت بگیره خیلی درست نیست، گشت ارشاد واقعا چیز جالبی نیست، ما که راضی نیستیم؛ 

فکر کن اون روز زنه یه شلوار پاش بود تا یه ذره پایین زانو، پاچه سفید شیو شده ش واقعا جذاب و چشم نواز بود ...

یا اون روز نیم تنه مشکی زیر مانتویی یه دختره، ناف  ش کاملا معلوم بود،‌ اونم خیلی ناز بود و آدم هوس میکرد ...

یا تاپ تنگی که زیر مانتو میپوشن و مانتو جلو باز و لرزش برجستگی هاشون چه حالی به بیننده میده

یا یکی دیدم لمپراش زیر مانتوی تنگ و جذبش بالا پائین میشد، آدم برق از سرش میپرید

یکی و دیدم از این لگای شاین پوشیده بود، تو قسمت فاقش محشر کبرایی بود، چه تصویر تحریک کننده ای...

از همه جذاب تر مشخص بودن خط شورت زیر شلواره و خط سینه، اووووف 

 

به نظرم گشت ارشاد بیشتر از اینکه با زنا کار داشته باشه، کاسبی چشم چرون ها رو کساد می کنه فلذا هم با گشت ارشاد مخالفم و هم با صدای بلند میگم نه به حجاب اجباری!

اجازه بدین زن ها تو انتخاب خودشون آزاد باشن

به شعور و فهم زن ها تو پوشش احترام بذاریم

بیاین نذاریم با زور و چماق پوشش اجباری برقرار کنن

خواب های تکراری

الان چند ساله یه خواب تکراری میبینم با این مضمون:

 

صبح پا میشم با نگرانی، که یه امتحان دارم ولی نمیدونم امتحان چیه، چه ساعتیه، محل برگزاریش کجاست...

بعد راه میافتم میرم اون ور اتوبان نزدیک خونه مون، راه هر بار دوره ولی نمیدونم چرا هیچ وقت ماشین نیست منو ببره؛ یه محلی شبیه دانشگاه ولی بدون تابلو و فقط انگار یه ساختمون خصوصیه با کاربری عمومی، (عین بعضی از این مدارس غیر انتفاعی که تو یه خونه مسکونی برقرار شده)

از هر کی میپرسم الان امتحان چی دارم کسی جوابی  نمیده ...

همه ش دنبال برگه انتخاب واحدم میگردم که ببینم تاریخ و روز امتحان کیه

 

بعد با خودم میگم من که خیلی وقته مدرک گرفتم کدوم واحدم مونده آخه

همین طور هاج و واج دنبال محل آزمون میگردم که آخر با خستگی و ترس بلند میشم...

 

این خواب سال هاست با منه،‌ فقط ظاهر موقعیت های مکانی ش بعضی وقت ها عوض میشه و والا موضوع ش همیشه ثابته

نسل گشاد

داشتیم با همکارام حرف میزدیم، بحث تمیزی و خانه داری شد، یکی گفت من یه عمه دارم هشتاد و چند سالشه، میری خونه ش از تمیزی برق میزنه، لباساش همیشه انگار تازه شستن از بس این زن تمیزه، تازه هشت تا شکم زائیده، کلی هم نوه و نتیجه داره که میان خونه شو میرن ولی خونه ش همیشه تمیزه، غذاش همیشه به راهه و همیشه میوه و شیرینی و شکلات هم داره، اونم با یه حقوق مستمری شوهر مرحومش...

 

بحث ادامه پیدا کرد... خلاصه ش اینا شد:

اما زن های امروز یه بچه میارن، جر میخورن!

با همون یه بچه فکر میکنن غول مرحله آخر رو شکست دادن و دیگه حال ندارن

تازه با یه بچه اصلا وقت ندارن کار خونه بکنن و خونه همیشه درهم و بی نظم و کثیفه ...

ادعاشونم که آسمون هفتم و پاره کرده

بچه نمیاره که هیکلش به هم نریزه

به بچه شیر نمیده که سینه ش از فرم نیافته و ...

تا 11 صبح میخوابن

بیست و چهاری گوشی دستشونه و فقطم وقتشون و سر چرت و پرت ها تلف میکنن 

آخر سر هم که غذا از بیرون سفارش میدن و یا میرن رستوران  و هیچ هنری ندارن جز مصرف کردن های بی حساب و بی قاعده

شوهراشون چند جا کار میکنن که خرجای بیجاشون رو تامین کنن

فقط یه مدرک گرفتن از دانشگاه قاب کردن، عرضه یه کلاس و تمرین با بچه رو ندارن و همه چی رو میسپرن به معلم خصوصی 

اونایی هم که شاغلن فقط برای حفظ وجهه اجتماعی و قر و اداشون کار میکنن، اصلا درس خوندن که کار کنن مستقل شن، از مادر بودن از همسر بودن و از همه وظایفشون فقط استقلال و خودشونه که مهمه

 

 نسل جدید نسل گشاد و تنبل و مفت خور و حاضری خوری شدن.

مکه

یکی از بهترین جاهای دنیا مکه است (البته مدینه هم هست، ولی مکه یه چیز دیگه است)؛

واقعا لازمه، خیلی هم لازمه که حتما هر آدمی یه سفر به این شهرها بره،‌ مخصوصا مکه.

 

برعکس خیلی ادعاها اگه کار غیر عقلانی و بدعت و غیر دینی در مکه ازت سر نزنه، کسی باهات کاری نداره و میتونی همه عبادات خودت رو به نحو عالی انجام بدی؛ 

برعکس تبلیغات مرسوم عرب ها به شدت آدم های متمدن و سطح بالایی هستن،‌ راستش خیلی به ما محل نمیذارن چون خیلی رفتارهامون متمدنانه نیست.

البته اینم بگم یکی از بهترین خدمات و بهتره بگم منحصر به فرد ترین خدمات عمومی متعلق به ایرانی هاست، انصافا سازمان حج ایران بهترین نوع خدمت رو به حاجی ها میده، هیچ کشوری همچین خدمات عمومی ای رو در اختیار زائرینش قرار نمیده، البته با توجه به حجم بالای زائرین و ماهیت عمومی بودنش تقریبا هیچ کشوری به گرد پای ایران نمیرسه،‌ ترکیه تا حدودی خواسته به ایران برسه ولی خیلی مونده ...

 

عرب های خود عربستان خیلی تمیز و شیک و با شخصیتن،‌ متاسفانه عرب های عراق و پاکستانی ها و هندی ها اصلا اینطور نیستن.

 

خادمین عربستانی،‌ خیلی عین خادمین ایرانی حرم های ایران مهربون و با حوصله نیستن ولی اندازه خدام کربلا و نجف هم بی اعصاب و بد اخلاق نیستن و خیلی از اونا بهترن.

 

اعتقادات عربستانی ها به شدت اعتقادات محکمیه،‌ به مسائل اصولی دین اهمیت خیلی ویژه ای میدن نمازهای خیلی محشری دارن، مخصوصا تو ماه رمضون تمام صحن ها پر میشه از نمازگذار و فقط یه مشت ایرانی هستن که این مواقع و زمان نماز جماعت بیرون دارن ول میچرخن ... دوتا عید بزرگ مسلمین تو این کشور فوق العاده بهش بها داده میشه؛ عید فطر یه جور عید قربان هم یه جور دیگه فوق العاده است. ماه رمضون واقعا محشره، همه جا سفره میندازن، همه جا افطاری میدن، به زور دستت رو میگیرن افطاری میدن، قهوه های خیلی خوش مزه، نون ها و خرماهای با طعم های عالی...

 

فضای معنوی فوق العاده ای مخصوصا تو مکه وجود داره، که با هیییییییییییییچ کجای جهان قابل قیاس نیست، انگار نعمت و برکت تو این شهر به حد اعلایی ساری و جاریه، انگار خونه پدریمونه، حس آشنایی هزاران ساله رو داره،‌ هیچ نماد و نشانی از غیر خدا دیده نمیشه، بوی توحید تمام شهر رو پر کرده، نیرو و قدرت عجیبی به آدم دست میده و پر از انرژی های خارق العاده ایه که هیچ جای دیگه نمیشه تجربه ش کرد...

خدا کنه دوباره باز بشه یه سر بریم خونه خدا، مهمونی!

ملاک های انتخاب همسر

تقریبا همه میدونن شرایط انتخاب همسر باید چی باشه و چه شخصی با چه ویژگی هایی رو بهتره انتخاب کنین، من با حرف های دیگران خیلی کاری ندارم ولی تو انتخاب زن چند تا چیز رو میگم که شاید کمتر بهش بپردازن:

 

سعی کنین دختری که انتخاب میکنین:

1- اخلاقش رو امتحان کنین، سعی کنین برید سمت این زن هایی که شوهر دوستن و میچسبن به شوهر؛ از این شوهر خر کن ها(آویزون نه ها)؛ دنبال زن های مستقل و قُد و حاکم و مدعی صاحب فکر بودن نرید؛ برید سراغ اون شوهر دوستاش، رابطه مادر زن با شوهرش نشونه خوبیه،‌ اگه مادر زنتون تابع محض پدر زنتونه این جور زن ها دختراشون هم ممکنه همینطور باشن، اصلا سراغ زن هایی که تعیین تکلیف میکنن نرید.

 

2- حتما کدبانو باشه، حتما آشپزیش خوب باشه، حتما نظافت خونه اولویت ش باشه غذای خوش مزه پختن واقعا مساله مهم و حساسیه،‌ اینا از هم کفو بودن و اشتراکات اعتقادای و فلسفی مهم تره ها، شما روزی سه بار غذا میخورید، پس به آشپزیش خیلی اهمیت بدین. (ضمنا دختری که مثلا تا بیست و چند سالگی ش یا سی و چند سالگیش نتونسته آشپزی یاد بگیره یعنی یا خنگه، یا بی عرضه است یا ابعاد زنانه وجودیش رو گذاشته کنار که در هر سه حالت برای زندگی شما عین سم میمونه). دختری که بگه من لباس زیر شما رو نمیشورم و از این اداها داشته باشه هم باز به درد نمیخوره

 

3- بدون آرایش و از نظر شما خوشگل باشه(زیادی خوشگل بودن از زشت بودن خیلی بدتره،‌ بعدا دردسر میشه براتون)، اگه خیلی خوشگل هم نیست، نمکین و شیرین باشه؛ دقت کنین بدون آرایش ازش خوشتون میاد یا نه. نظر خواهر و مادر و زن های دیگه تو زیبایی دخترها اصلا اهمیت نداره، تو عروسی دنبال دختر نگردید، تو مراسمات دختر پیدا کردن اصلا فایده نداره، سعی کنین یه تصویر بی آرایش از دختره پیدا کنین، دنبال دماغ عملی اینا هم نرید، اینا یعنی اعتماد به نفس پایینی دارن و فکر میکنن که خوشگل نبودن، پس خیلی به دردتون نمیخورن.(خیلی از دخترها فکر میکنن زیبا نیستن در حالی که تقریبا دختر غیر زیبا نداریم، چون همه دخترها از نظر آقایون زیبان مگر اینکه اخلاق گندی داشته باشن، ولی دختر ها خودشون فکر میکنن که زیبا نیستن که این ناشی از اعتماد به نفس پایینشونه )

 

خود زنی!

دیدن بعضیا، فقط دوست دارن مخالف باشن، بدون هییییییییچ منطقی فقط مخالفت میکنن؟؟

 

دیدین یه عده فقط دوست دارن مخالف قوانین و رویه ها باشن و اسمش رو بذارن آزادی یا انتقاد از وضعیت موجود یا هر چیز دیگه ای؟؟

 

دیدن مثلا طرف هیچ هنر و توانایی نداره الا مخالفت کردن ظاهری با حکومت و هر کاری که مثلا دولت بکنه علیه ش موضع میگیره، جالب اینجاست بیشترین سود و سو استفاده هم از این دولت کرده، به قولی دون ش رو تو این دولت و حکومت خورده بغ بغوشو واسه دیگران کرده ...

 

مثالهای زیادی تو ذهنم هست، خیلی از بازیگرا، خیلی از فوتبالیست ها، خیلی از خواننده ها خیلی از مجری های تلویزیون و ... تقریبا همه شون به واسطه امکانات و حمایت های دولتی رشد کردن الان دارن نمک دون میشکونن یا یه عده از همه جا بی خبر یا نادون هم فکر میکنن که همه مشکلات این کشور فقط برگشتن این یه عده است.

 

واقعا برای من یه سواله، مثلا یکی مثل وریا غفوری با 35 سال سن دیگه باهاش قرارداد نمیبندن میشه سوژه، چرا چون همیشه نقش مخالف رو بازی کرده

یکی مثل شجریان میشه سوژه،‌ چون مخالف حکومت و کشورش حرف زده، ولی اگه افتخاری رو لجن مال کنن چیزی نیست!

یکی مثل نوید که وسط اون همه غریبه اجنبی از زنش لب گرفته طرفدار پیدا میکنه ولی کلی بازیگری که عین آدم بازیشون رو میکنن و ادعایی ندارن هیچ حمایت کننده ای ندارن!

یکی مثل علی کریمی، فیش برق خونه ش، تو یک سال 47 میلیون تومن پول برقش بوده که با احتساب یارانه برق چیزی بالغ بر 123 میلیون تومن یارانه از دولت گرفته و همیشه طلب کار و مدعی که مردم در مشکلات به سر میبرن ...

یا فردوسی پور، که تقریبا بی فایده ترین و بی خاصیت ترین برنامه ممکنه رو تولید میکرد و این همه حمایت های بی معنی داره میگیره 

یا همین متروپل آبادان، کلی تبلیغ میشه که حکومت دست داشته و کشته های اونا خونشون رنگین تر از مثلا تصادف قطار یزد میشن و کسی از کشته های قطار یزد حرفی نمیزنه و همه رو کشته های آبادان متمرکز شدن که به حکومت بتازن ...

نمونه خیلی درخشانشم هم سقوط اون هواپیما اکراینیه بود، تا سه روز اول که خبر موشک اشتباهی خودمون اعلام نشده بود،‌ هیشکی سیاه نپوشیده بود و هیشکی به هیشکی تسلیت نمیگفت تا فهمیدن نیروهای نظامی این کشور که همه جا جونشون رو برای حفظ امنیت و ناموس این کشور میدن یهو همه مخالف حکومت شدن و مخالف سپاه شدن و کلی همه جا از روز سوم یهویی سیاه پوش شدن.

یا خبر میاد سگ ها هر روز یکی رو دارن میکشن و بچه ها رو میدرن، ولی کک کسی نمیگزه ولی اگه مثلا یه سگی تو جاده زخمی ول شه یا بگیرنش کلی صدا در میاد که وای حقوق حیوانات و ...

دولت یارانه بده، یه چیزی میگن اگه نده یه چیز دیگه میگن، خونه بسازه یه چیزی میگن، سالی یک میلیون خودرو تولید میکنیم و کلی تولیدات صنعتی و غیر صنعتی داریمولی خودمون رو مسخره میکنیم و پراید رو میذاریم به عنوان نماد آفتابه سازیمون، اتوبان دو طبقه و بزرگراههای چندین کیلومتری و تونل و راه سازی و سد سازیمون رشد کرده ولی باز یه ایرادی توش میاریم که اینا که اصلا غلط بوده، جاسوس در قالب لباس محیط زیست گیر میارن یهو طرفدار محیط زیست میشن و هزارتا شکل از مخالفت های که خیلی ها آگاهانه و ناآگاهانه دارن تو همون زمینی بازی میکنن که دشمن های این کشور میخوان، یعنی خود باختگی، یعنی خودتحقیری، یعنی ما چیزی نمیشیم، ما آفتابه هم نمیتونیم تولید کنیم، در حالی که فقط تو بیست سال گذشته رشد و ارتقای صنعتی و علمی و اقتصادی فراوونی با همه مشکلات داخلی و فشارهای خارجی با همت خودمون انجام شده، نمیدونم چرا نمیبینیم!

شما بچه ت بزرگ میشه، بهش نمیگی پسر پیر و ناتوان داری میشی، موهات داره زبر و کم پشت میشه، بهش میگی ماشالله پسرم چه برومند و توانا شدی، چرا در مورد مملکتمون اینطور نیستیم و اینکه برخی از ما همیشه دنبال یه بهانه ایم برای تاختن به حکومت و دولت کشورمون ؟؟؟

 

بعدا نوشت: بنظرم اگه جمهوری اسلامی فرمان کشف حجاب ابلاغ کنه، این یه عده که دارن خودشون و جر میدن برای بی حجابی از لج جمهوری اسلامی بشن طرفدار حجاب، و از فردا تو شبکه هایی که خوش رقصی میکنن و شرف و غیرت فروشی میکنن با چادرچارچوق و پوشیه ظاهر میشن و شعار میدن نه به کشف حجاب :)))))

لوازم اضافی جهیزیه!

من بارها شده به معتادهای سرخیابون کمک کردم، چون میدونستم الان نیاز فوریش پوله که بره مواد بخره بکشه، ولی هیچ وقت برای جهیزیه کمک نکردم، چون به نظرم هیچ ضرورتی نداره؛ در ادامه علاقه دارم راجع بهش حرف بزنم:

 

ازدواج در کشور ما رسوم غلط زیادی داره، مثل مهریه، مراسمات مختلف و از جمله جهیزیه؛

دادن یه سری وسیله های غیر ضروری برای شروع زندگی، مخصوصا واسه افرادی که مشکل تهیه جهیزیه دارن، خب نخر مادرمن! نخر دختر من! نخر پدر من! 

 

مثلا اگه تیر تخته سرویس خواب و مبل نخری چیزی میشه؟

تلویزیون 60 اینچ نخری زندگیت داغون میشه؟

 اگه فر و ظرفشویی نخری اتفاقی میافته؟؟

اگه ساندویچ میکر و قهوه ساز و کلی برقی آشپزخونه بی مصرف نخری اتفاقی میافته؟

من حتی قائلم به اینکه اگه نداری ماشین لباس شویی نخری هم اتفاقی نمیافته به خدا

 

انقدر وسیله غیر ضرور برای بچه هاتون نخرید، انقدر وسیله غیر ضرور به خاطر چشم و هم چشمی و حرف دیگران تو خونه هاتون پر نکنین، یخچالتون ساید نباشه، تک در 12 فوت باشه اتفاقی تو عالم نمیافته ها، مگه بیشتر از 12 فوت قراره چیز تو یخچال بذارید!؟

 

به نظرم اگر دو تا جوون بخوان از صفر و بدون هیچ کمکی زندگیشون رو شروع کنن، با همین وام ازدواج میتونن تماااام نیازهای اولیه شون رو رفع کنن تازه یه پس اندازی هم بکنن، البته اگه بخوان فقط برای خودشون و دلشون زندگی کنن نه برای حرف مردم و رسومات احمقانه ای که باب شده، این دوران کرونا هم بهترین فرصت بود برای اینکه رسم جشن گرفتن و هزینه های چند ده میلیونی رو پس انداز کنین.

 

+ من خودم تو ازدواج خودم تا جایی که تونستم با وجود امکان مالی سعی کردم رفتار احمقانه ای نکنم، کلی هم به عیال و خانواده ش اصرار کردم که فلان چیز نیاز نیست، بهمان چیز بیخوده، ولی خب من فقط تونستم قسمتی از سهم خودم رو ادا کنم...

 

++ اوایل نامزدی وقتی با عیال تو خیابون قدم میزدیم خیلی بهشون اصرار میکردم که دست من و انقدر در انظار نگیره، زشته، ممکنه دختر پسر مجردی باشن و دلشون بخواد و حسرت بکشن و من خیلی از این حسرت کشیدن ها میترسم، واسه همین تا جایی که میشه سعی کنیم برای دیده شدن کاری نکنیم، تا نیاز ضروری وجود نداشته باشه چیزی رو نشون ندیم!

عروسی یک آخوند

این هفته چندتا جشن عروسی دعوت بودیم، علاقه مندم چندتا تجربه و خاطره از عروسی ها رو براتون ثبت کنم

 

قسمت اول، عروسی یک آخوند؛

رفتیم تو، عیال اصرار اصرار کراوات بزنم، منم دیدم عقلمو  بدم دست زن، آبروم رفته، منم یه چشم گفتم و تو ماشین درآوردمش، رفتم بالا.

خانواده دختره مذهبی تر بودن، خانواده آخونده خیلی آخوندی نبودن، تو میز ما فقط فحش میدادن و مسخره میکردن، بیچاره چند تا میز آخوند جمع بودن، هی اونارو مسخره میکردن و جالبه اتفاقا اونایی که بیشتر به وضعیتی که آخوندا درست کردن فحش میدادن بیشتر از همه ازین اوضاع نفع بردن!

تو دلم هی میگفتم اینا با کدوم دلیل و مدرک به کسی که اصلا نمیشناسن و صرفا به خاطر لباسش اون همه اتهام و فحش میدن؟؟؟

داماد نرفت وسط زنا، اصلا هم بزن برقص نبود توشون، حس خوبی داشتن، هر چند هیجان عروسی نداشت ولی لذت وصال رو میشد توش دید.

 

قسمت دوم عروسی مختلط؛

بیشترین خندم از زنایی که بیرون مراسم مثلا جلوی من حجاب میکنن، یا مثلا با روسری و دامن جذب و کوتاه میرقصن بود...

یا زنایی که مثلا بازوی لختشون رو میپوشوندن و معذب بودن در حالی که اساسا بازوی لخت اونقدری که جاهای پوشونده وغ زده شون جذابه، جذاب نیست.

یا مثلا این لباسا که پشت طرف کاملا لخته، بیشترین حجم نگاه های بد و حرص آلود زنها به زنها رو به خودش اختصاص میده، یه جوری که من یه هرزه فلان فلان شده رو میتونستم از نگاه غضب آلود زن های کمی پوشیده تر به زن های کمتر پوشیده تر بشنوم

 

قسمت سوم، عروسی بینابینی؛

اولش تو سالن زنا جدا، مردا جدا

آخرش خونه پسر قاطی پاتی 

حجم آرایش اونقدر زیاده که فامیلا رو به قیافه نمیتونی تشخیص بدی و شانس بیاری از رو صدا بشناسیشون

 من نمیفهمم چرا بعضیا حس میکنن باید آرایششون رو مخفی کنن؟؟ چرا اصلا حتما باید اون همه آرایش کنن، چرا یه لباس و تو چند تا مراسم نمیپوشن، و خیلی چرای دیگه که اصلا منطقی نداره و از فهم من خارجه

 

بهر حال ان شالله هر مدلی هستن، باهم بسازن، همسر فهمیده و عاقل و مهربان و خوش اخلاقی گیرشون بیاد و باهم صفا کنن و اونایی هم که تو صف هستن بزودی و بخیریت مزدوج بشن به حق همین روزها

 

چند تا دارید؟

امروز میخوام یه حساب کتاب ساده باهم بکنیم:

 

اول لطفا برید تو کمد لباس هاتون ببینین:

•  چند تا شال و روسری دارید؟
• چندتا مانتو دارید؟
• چند تا لباس مجلسی و راحتی دارید؟
• چند تا کفش مجلسی و راحتی و کتونی و رو فرشی و صندل دارید؟

دوم برید به خونه تون نگاه کنین:

• تیر تخته های خونه تون رو بشمارید، از میزنهار خوری تا مبلمان و کمد بچه و تخت بچه و امثال اینها
• پرده های خونه تون چند متری ان و چقدر هزینه شونه و چند وقت یه بار عوضشون میکنین
• فرش و لباس شویی و ظرف شویی و یخچالاتون چی؟

سوم لوازم شخصیتون:

• چند تا گوشی تو این چند ساله برای خودتون و خانم بچه ها خریدین و به چه قیمتی؟
• چند تا ابزار جانبی از هدفون و تا ساعت های هوشمند و امثال این دارید؟
• چقدر هزینه اینترنت و سی دی و خرید فیلم و امثال این رو دادین این سالها؟
• یا چقدر پول هزینه بیمه ماشین و خرید سهام و بیت کوین و امثال این کردین؟

 

تو یادداشت قبلی گفتم حداقل حقوق یک ایرانی سال 1376 مبلغ 25000 تومن بوده، که با دلار آزاد اون سال که 500 تومن بود رقمی بالغ بر 50 دلار درآمد ماهانه کارگر میشد، و امسال حداقل حقوق شده 5.700.000 تومن و با دلار 30.000 تومنی میشه 175 دلار ؛

این یعنی قدرت خرید حداقل بگیر ایرانی بالغ بر 3.5 برابر از سال 1376 تا 1401 افزایش پیدا کرده، ولی چرا خیلی ها احساس رضایت نمیکنن و همچنان غر میزنن؟؟

 

 

ضرورت حیاتی اخذ مالیات

همونطور که در تعدادی از یادداشت هام گفتم، سود حاصل از فروش کسب کارها، حالا چه خدمات یا کالا بالای چندصد درصد در ساله، این در حالی که حداقل مالیاتی هم بهشون تعلق نمیگیره؛از بغالی سر کوچه تون تا شرکت های بزرگ تولید کننده تا دلال ها و بنگاهی های خودرو و ملک تا خدماتی ها لصنف پوشاک و خوراکی ها و ... و تقریبا همه مشاغل و اصناف

خیلی ها دارن تاکید میکنن رو مالیات پزشکان و بازیگرها، من میگم تعداد اونها انقدری زیاد نیست، هر چند باید از اونها هم متناسب با درآمدشون مالیات اخذ بشه، ولی عمده درآمد این مملکت رو تولیدکننده و کسبه و تجار و دلال ها به جیب میزنن در حالی که تقریبا مالیاتی هم نمیدن، لذا باید به فوریت و جدیت و بدون کوتاه اومدن دولت بره تو مسیر اخذ مالیات،‌ و از این تظاهرات یه عده سودجوی خودخواه و یا نادون هم واهمه ای نداشته باشه.

 

یکی ازحیاتی ترین اقدامات دولت که دعا میکنم حتما حتما درست و کامل اجراش کنه همین مالیات کسب و کارهاست، به خصوص از طریق کانال دستگاه های پرداخت و حساب های بانکی، به شدت دولت باید رو این موارد تاکید کنه مخصوصا تراکنش های بانکی رو رصد کنه و ما به ازاش مالیات بگیره.

 

متاسفانه دولت تو بازار ارز دیروز گفته دخالت میکنم و سهل گیری دارم، سال گذشته 5 میلیارد دلار ارز بی زبون این مملکت رفته ترکیه واسه عیاشی یه عده،‌ قطعا باید کنترل بشه، کسی که میخواد بره ترکیه یا هر کشور دیگه ای چرا دولت باید بهش یارانه بده، با یه حساب سر انگشتی 2000 دلار دولت به سفرهای هوایی میده، تفاوت بازار آزادش با نیماییش میشه حدود 12 میلیون تومن، یعنی دولت  بر هر کسی که میره ترکیه عشق و حال 12 میلیون تومن داره یارانه میده و این فاجعه است، به نظرم سریعا باید این روش غلط پرداخت ارز متوقف بشه و ارز برای کارهای بازرگانی و مسافرتی از طریق درستش اونم بعد از خروجی فرودگاه داده بشه،‌ تازه عوارض خروج از کشور باید چند برابر اینها بشه تا دیگه صرفه اقتصادی خروج از کشور برای اقشار دلال و فرصت طلب و بی ملاحظه خیلی کم بشه.

 

در خصوص مالیات بر خانه های خالی، مالیات بر اجاره مسکن و امثال این هم باید جدیت به خرج بره، هر کسی یه خونه داره مفت چنگش، ولی خونه دوم و ویلای شمال و ماشین دوم و امثال این باید از نرخ بالای مالیاتی بهش بخوره ... 

 

این کارها تو تمااام دنیا مرسومه، نه تنها مرسومه که تکلیف و ضرورته و تقریبا همه دولت های پیشرفته به لحاظ اقتصادی دنیا همین مسیر رو دارن طی میکنن ولی جمهوری اسلامی سالهاست با مماشات و سهل انگاری بدون گرفتن مالیات داره مملکت رو با چاپ کردن پول بدون پشتوانه اداره میکنه که میشه تورم های بالای 50 درصد و این بالاخره یه جایی باید تموم شه، تا کی قراره دولت پول چاپ کنه و تورم بالای 20 و سی درصد هر سال میانگین داشته باشیم، بالاخره باید مالیات وضع بشه تا وضع نقدینگی جامعه مددیریت بشه و اون وقت جایی برای افزایش قیمت وجود نداره، به عبارتی هر چی کمتر پول چاپ بشه و دولت درآمدش از مالیات بشه، تورم کمتره و قدرت خرید مردم بیشتر حفظ میشه.

کسبه که به مفت خوری و مالیات ندادن و سودهای نجومی کالاهاشون عادت کردن معلومه زورشون میاد، ولی بالاخره باید یه جایی قطع بشه.

 

دیشب این مطالب رو به همشیره میگفتم، ایشون گفتن همه دارن فحش میدن،‌ حتی 5 درصد مردم هم حرف تو رو نمیزنن!

 

بهشون گفتم خب اون دسته از مردم نمیفهمن،‌ من خیلی ناراحتم از اینکه مردم ما انقدر سطحی نگر و تا نوک دماغ بین شدن؛ به خدا اخذ مالیات و کاهش میزان حجم پول برای این مملکت از نون شب واجب تره و این درست نمیشه الا به اخذ مالیات از کسب و کارها و دلال ها و حساب های بانکی و اسناد اموال منقول و غیر منقول ...

تورو خدا درک کنین که این کار یه ضرورته،‌ یه ضرورت حیاتی.

تجربه های سفر (قسمت اول)

خدا پدر امام خمینی و مردم ورامین رو بیامرزه، دو روز تعطیلی واقعا فرصت خوبیه برای مسافرت رفتن؛ 

 

تو این سفر چند تجربه تکراری به دست آوردم که مایلم یه بار براتون ازش بنویسم:

 

1. تو سفرتون به غرب یا شمال،‌ حتما قزوین سر بزنین، شهر فوق العاده دیدنی ای هست، ارزش یه اتراق یکی دو روزه بین راهی یا حتی هدف گردشگری رو داره، کلی نماد و مکان جذاب طبیعی و تاریخی داره.
2. یه روز ساعت 2 ظهر یکی از اقوام زنگ زد، گفت میخوایم بریم فلان شهر کناری تفریح، با خودم گفتم ساعت 2 که زمان حرکت نیست آخه، کسی که میخواد بره تفریح صبح زود باید راه بیافته؛ تو راه چند جا نگه داشتن، یه بار برای خرید ذغال و یه مقدار خوراکی، بعد یه جا نگهداشتن نون بخرن، بعد یه جا نگهداشتن گوشت بخرن... واقعا خانواده ای که زن ش تا ظهر میخوابه و عرضه تهیه و تدارک یه ناهار رو نداره و ساعت دو ظهر تازه راهی میکنه و تازه هیچی هم آماده نیست یکی از بدبختی های مرد اون خانواده است، خدا به مردش صبر بده!(ببخشیدا گشادی و تنبلی یکی از آفت های زندگی های امروزه است، زنی که صبح زود پا نشه غذاش رو آماده نکنه زن نیست، بیشتر یه آکله است که سربار یه مرده!)
3.  تو راه از چند تا پلاک و ماشین حذر کنین، خیلی مراقب این ماشین ها باشین:

• ماشینهای با پلاک 46 و 56 تو شمال واقعا خطرناکن، اجازه بدین راه و حق تقدم واسه اونا باشه
• پلاک های 19 و 13 و 68 و 38 و 35 و 32 و 72 و نزدیک اینها رو هم مراقب باشین، ممکنه خیلی قائل به رعایت حق تقدم و این حرفها نباشن
• کلیه ماشین هایی که راننده زن دارن، خیلی مراقب باشین مخصوصا وقتی پشت یا جلو یا بغلشون حرکت میکنین، دو برابر معمول ازشون فاصله بگیرید
• همه ماشین هایی که رانندهاش موبایل دستشونه؛ کلا بذارید برن، پشتشون هم راه نرید الا اگر مجبور بودین حتما با فاصله باشین، بوق نزنین، چراغ ندید وقت خودتون رو تلف کردین!
•  یادتون باشه راه و مسیر برای ماشین های سنگینه، کشنده و اتوبوس ها صاحبان اصلی راه هستن، اولویت حرکت با اونهاست پس سعی نکنین با این جثه کوچیکتون عرض اندام کنین، چون با یه بادشون کلی جا به جا میشین

      4. از مسیر لذت ببرین، هر چند کیلومتر بزنین کنار یه چایی بخورین، استراحت کنین، زیر درختی کنار رودی چیزی ... ساعت که نمیزنین، نذر هم ندارید، فوقش شب تو راه میخوابین، حتما چادر داشته باشین، زیر انداز و بالش و پتو هم که جزو ملزوماته، یه روز کنار جاده خوابیدن هم صفایی داره، فقط جایی باشین که دستشویی نزدیک داشته باشه، این استراحت گاه های بین راهی گزینه های خوبی هستن، چمن دارن کنارشون همون جا چادر بزنین بخوابین یا تو پارک یا کنار ساحل و... از مسیر لذت ببرید، لذت مقصد به لذت بردن از مسیره؛

 

و آخر اینکه یادتون باشه با راه های ارتباط زمین به خدا خواهید رسید، و الا خدا این همه راه رو نمی آفرید!

حرف حساب

تقریبا هر سال یک میلیون خودرو تو کشور تولید میشه؛

به طور میانگین قیمت خودرو کارخونه تا بازار آزاد 100 میلیون تومن تفاوت داره،‌حالا محصولات سایپا کمتر و محصولات ایران خودرو تا 200 میلیون هم داره ولی خب من میانگین رو 100 میلیون فرض میکنم...

 

با یه حساب سرانگشتی 100 هزار میلیارد تومن، تفاوت قیمت عرضه کارخونه است تا بازار آزاد که کارخونه میتونست تو صورتهای مالی خودش ثبت کنه ولی به جیب دلالهای محترم، که همین مردم همیشه علاقه مند در صف هستند میره؛ بیاین یه مقایسه بکنیم:

 

• سالانه 100 هزار میلیارد تومن پولیه که به جای کارخونه سازنده به جیب دلال ها و مردم دلال میره

 

• کل بودجه یارانه کشور (زمانی که 45000 تومنی بود) سالانه 35 هزار میلیارد تومنه یعنی سودی که دلال ها از خودروسازها به جیب میزنن، سه برابر کل بودجه سالانه بابت یارانه مستقیم به مردمه

 

• بودجه آموزش و پرورش رقمی بالغ بر 130 هزار میلیارد تومنه،‌ یعنی 80 درصد کل بودجه آموزش و پرورش این کشور به عنوان یکی از بزرگترین مصارف بودجه رقمی معادل سودی است که دلال ها از تفاوت بازار خودرو دارن به جیب میزنن!

این فقط یه بخش از این اقتصاد مساله داره، اینکه همه ما تو صف می ایستیم داریم به این جریان فاسد اقتصادی کمک میکنیم، از طرفی این در مورد یارانه پنهانی که دولت به سوخت به خصوص داره میده و فعلا جرات نداره اون رو برداره هم باید تامل کرد، خیلی به اراجیف بدون سندی که تو شبکه های مجازی منتشر میشه توجه نکنین، همیشه یه ماشین حساب جلوتون باشه ارقامی که ادعا میشه رو با اطلاعات متقن و منطقی مقایسه کنین تا ببنین قراره چه اتفاقاتی رو در پیش داشته باشیم.

 

پس لازمه این اقتصاد یک جراحی همه جانبه است که باید مردم باهاش همراه باشن نه اینکه به ضرر خودشون حرف بزنن، بهترین کار همراهیه همه ارکان حاکمیت و عموم مردمه چون واقعا این جراحی لازمه، سالها پیش احمدی نژاد پایه این جراحی رو گذاشت و خیلی خوب داشت پیش میرفت که دچار حاشیه ش کردن خدا کنه این سری دچار این حواشی نشه. و درست پیش بره

 

مهم ترین بخش های این جراحی، اصلاح نظام مالیاتیه، اساسا باید مالیات ها رو بر اساس درآمد ها بگیرن، و کنترل حساب های بانکی یکی از مهمترین ابزار محاسبات مالیاتیه که داره به خوبی پیش میره؛ از طرفی همین مستقیم کردن یارانه ها از تولید کننده به مصرف کننده هم یه بخش عظیمی از فساد رو کم میکنه و در راستای عدالت به شکل بهتری داره قدم بر میداره ... فقط باید کمی صبر کرد و دید و اینکه دولت شل نکنه، با همین فرمون سفت و سخت پیش بره که به نتایج خوبی ان شالله میرسه ولی اگه بترسه مردم شورش میکنن و مشکلات حاشیه ای براش درست کنن ممکنه ناقص بمونه .

به هر حال برای کشورمون این کارها ضروری و لازمه.

 

+ من ازینکه کلا از من خوشتون نیاد و به قوله یه عزیزی حرصتون در میاد اصلا مشکلی ندارم، حتی هر چیز شخصی ای به من نسبت بدین، ولی از اینکه بی حساب کتاب و بی منطق حرف بزنین واقعا ناراحتم میکنه، چون دوست دارم شما هم اهل منطق و تحلیل و درک درست باشید، پس اگر مخالفید با دلیل متقن و منطقی بگین.

سلام ساسی مانکن؟!

ساسی مانکن یه چند تا آهنگ داره، چند از جملات قصار و طلایی ش رو براتون میذارم کنار:

یکی از کلیپ هاش رو که با بازیگرمشهور پورن اجرا کرده و البته گوشه ای از متن چند ترانه اخیرش که عمدتا برای قشر نوجوان جذابه و اساسا برای اون قشر خونده:

وسطش بیا بیا قرش بده سکسی

وقتیه که لَبَه رو بدی بِی بی (البته منظورش تو فرش قرمز کن و لب گرفتن از زنش جلوی هزار تا چشم و مرد غریبه نیست فکر کنم!)

 علف می زنی، سمیه!

بدو پِیْکم و پُر کن (منظور پِیک شادی نیستا)

سلام گلایِ تو خونه، محصلایِ نمونه
قول بدین که حرف های دکتر یادتون بمونه
مرسی، همیشه قبل خواب دو تا شات بزن و راحت بخواب
همیشه یادتون باشه اول اینستا بعد کتاب

 

این آهنگها هم کلی ازش فیلم در اومد و کلی تبلیغات کردن همونایی که علف نجویده به خورد یه عده نشخوار کننده میدن، و همونایی که این آهنگ ها رو برجسته کردن و تو بوغ و کرنا کردن که اینا شادی آفرینه و برای جامعه نیازه و مردم تو مدارس نشون دادن که چقدر از حکومتشون فاصله دارن و ...و البته در مقابل با خونده شدن آهنگ سلام فرمانده که هممممممش شور بود، وحدت بود و اعتقاد بود، همون رسانه های دشمن برای خونده شدنش خودشون رو میکشن و با گزارش ها و مسخره کردن و امثال این، عقده و عصبانیتو حرص خودشون رو نشون میدن...

 

من فقط برای دوستانی که دارن حرف دشمن رو تَکرار میکنن حرف دارم؛ اونا که دشمنن، ازشون توقعی نیست، شما چرا؟؟ واقعا شما چرا حرفهای دشمن هاتون رو تکرار میکنین؟؟ واقعا فکر و منطقی هم پشت این حرف هاتون دارید؟ یا فقط میخواین تحت هر شرایطی همیشه مخالف باشید و خودمون رو تحقیر کنیم و منتظر باشیم ببینیم دیگران چی میگن چه نسخه ای برامون پیچیدن به همون ساز برقصیم؟؟

واقعا یه پدر مادر با کمترین بهره هوشی و فهم اجتماعی اگه قرار باشه بین علف زدی سمیه و سلام فرمانده یکی و انتخاب کنه، شادی رو تو علف سمیه و شات قبل از کتاب میبینه یا شور حقیقی تو سلام فرمانده بهش منتقل میشه؟؟

 

+ دیشب واسه ولیعهد تولد گرفتیم، دو تا بچه تو جمعمون بودن، اونا سلام فرمانده دوستداشتن منم سلام فرمانده براشون گذاشتم، یکی دوبار خوند، دو تا از مهمونها گذاشتن رفتن بیرون، جالب اینجاست حتی با تولدت مبارک اندی هم به زور برگشتن!! من این حجم از بی منطقی و بی درایتی و ببخشید میگم نشخوار تصورات و برداشت های غلط نمیفهمم!

 

++ پنج شنبه عصر، حدودا 150 هزار نفر اومده بودن ورزشگاه آزادی، زن و مرد، بچه و بزرگ،‌ فوق العاده پر شکوه و با عظمت؛ نکته خیلی جالبش این بود که خیلی از پدر مادرها با تمام مشکلاتی که همه مون میدونیم داریم خیلی بلند تر و پر شور تر از بچه هاشون سلام میکردن به فرمانده و عهد میبستن، و من با تمام احساس غرور و شکوه اشک شوق میریختم از اینکه این وحدت و هماهنگی و همراهی تو آحاد مردم مملکتم هست و هنوز اعتقادات قوت و شدت داره و به این سادگی نمیشه اعتقاد این مردم رو ازشون گرفت.

 

+++ از قضا ما افتاده بودیم کنار دوربین، کلی فیلم مارو ظاهرا پخش کرده بودن،‌ بدینوسیله از کلیه افرادی که به وسیله تماس،‌ پیام و شاخه گل این مورد رو به اینجانب عنایت قرار دادند کمال تشکر و قدردانی را مینماییم :)))

 

نشخوار

فرهنگ های فارسی نشخوار رو اینطور ترجمه کردن:

 حالتی است در حیوانات نشخوارکننده که غذای نیم جویده را از راه مری به دهان برمی گردانند و دوباره می جوند.

 

گاو و گوسفند و اینها غذای خودشون رو که تند تند خوردن برای هضم بهتر نشخوار میکنن،‌ ولی بعضی از آدم ها غذایی که دیگران به خصوص دشمن هاشون براشون جویدن رو نشخوار میکنن، خیلی تهوع آوره!

 

از دشمن توقع دشمنی باید داشت ولی از دوست توقع عقل و درایت باید داشت، اگر هم درایت و منطق ندارید اقلا نشخوار کننده حرفهای جویده شده دشمن های قسم خوردتون تو دهنتون نباشید!

 

+ واقعا درک این موضوع اینقدر سخته؟!؟ وقتی میبینین حرفی رو دارید میزنین که دشمن هاتون میزنن، اقلا یکم درنگ وتامل و شک کنین! یکم فقط!

350 میلیون

اولین بارم بود

چند سالی هست با خودم دارم کلنجار میرم که بدم یا ندم

همه ش میگم بدم این آخوندا بخورن، گردنشون کلفت تر بشه

من اصلا به این چیزا اعتقاد ندارم

خمس طبق برداشت ظاهری من از آیه واسه غنائم جنگیه، من که غنیمت جنگی نگرفتم

تا سال پیش که پول و گذاشتم کنار که بدم، گفتم بذار یه سود از این پوله بکنم اصلش و با سودش بعدا میدم، که گذاشتم تو بورس با کلی ضرر برش داشتم

تا امسال،‌ عید فطر مصمم شدم که حتما بدم؛ قانون قانونه، نمیشه جایی ش که مذاق من خوش نمیاد و قبول کنم و جای دیگه ش رو نه!

برای چندمین بار زنگ زدم دفتر مرجع تقلید، حساب کردم گفتن سیصد و پنجاه میلیون میشه سهم خمس شما

پارسال خیلی زورم میومد ولی امسال عهد کردم بذارم از عید فطر سال جدیدم و شروع کنم، رفتم سیصد میلیون ریختم به حساب دفتر مرجع گفتم پنجاهشو خودم به یه فقیر میدم ایشون هم موافقت کردن و اجازشو دادن.

چند نفری که شنیدن خیلی مسخره کردن، مطمئنم تو دلشون فحش دادن و یه خاک بر سر محکم حواله م کردن ولی فقط خانوادم گفتن خوب کردی وقتی داریم چرا ندیم بی خود گردنمون بمونه و الان احساس خوبی دارم

خدارو شکر

 

روابط خصوصی

 

موضوع بسیار مهمیه، مایلم مطرحش کنم،‌ امیدوارم به خیلی ها بر بخوره!

(بیشتر از همه به خودم باید بر بخوره)

 

از رابطه های خصوصی ای که به واسطه وبلاگ نویسی یا سایر ابزارهای فضای مجازی ایجاد کردم خبر دارید؟؟

 

از روابطی که ایجاد کردید چی؟ خبر دارن؟؟

 

+ کلی میخواستم از نقاب های خودم و خلوت هایی که آن کار دیگر میکنم حرف بزنم دیدم جالب نیست، به همین عنوانش بسنده کردم!

 

++ میدونستین اونهایی که باهاشون رابطه برقرار کردید از روابط شما برای دیگران حرف زدن؟؟

 

بعدا نوشت: هر چی با خودم فکر کردم چطور میشه کسی به این مطلب رای منفی بده و چرا، نتونستم دلیلی برای خودم پیدا کنم!

سالن ورزش یا سالن مد؟

جمعه رفته بودیم همایش پیاده روی خانوادگی، پارک جوانمردان؛‌ رسیدیم به محل اصلی دیدم گروه های مختلف ورزشی دارن تمرین میکنن، تعداد قابل توجهی به عنوان مربی یا ورزشکار رشته های مختلف داشتن حرکت انجام میدادن...

 

نمیدونم چرا مارک لباس ها و کفش هاشون،‌ برجستگی ها و فرورفتگی های بدنشون، خطوط لباس زیرشون، قرمزی لباشون، ریش بلند و آنکادرشون، پتینه کاری های رو صورتشون، قِرِ تو کمر و اندامشون، نگاه های لاشیانه و مخ زنانه شون، لاس زدن ها و دست مالی های مویرگی شون، بیشتر از هر چیزی به چشم میومد!

 

هر چی خواستم با خودم کنار بیام که مشکل از نگاه منه، راستشو بخواین نتونستم.

کالابرگ

اغلب دوستان کوپن یا کالابرگ خاطرشون نمیاد، اینطور بود که یه سهمیه ای سالانه با دفترچه میدادن، که مثلا 100 تا برگ کوپن داشت و با این ها میتونستیم هر فصلی یا هر مقطعی جنس کوپنی بخریم، اون موقع ها مثلا هر فصل کوپن قند و شکر اعلام میشد، اگر مصرفش نمیکردیم دیگه نمیشد اون شماره کوپن رو برای محصول دیگه ای مصرفش کرد

مدتی است دارم به این موضوع فکر میکنم که عشق و دوست داشتن هم سهمیه بندی داره، اگه کوپن هامون رو برای کسه دیگه مصرف کنیم دیگه جایی برای مصرف ش برای اونی که بایده نخواهیم داشت.

 

وقتی قبل از ازدواج یا هر رابطه ای که عمق و اصالت داره اون میزان از عشق و علاقه مون رو برای کسی دیگه صرف کنیم دیگه علاقه ای نمیمونه برای کسی که باید بهش عشق بورزیم و این قانون طبیعته؛‌ به خاطر همین مخصوصا جوون ترا خیلی مراقب باشن عاشق کی میشن و به کی دل میدن!

هفتاد درصد

امروز رفتم سامانه یارانه ببینم چرا به من کمک معیشتی ندادن، وارد که شدم اطلاعاتم کامل بود، دوتا ماشین، خونه نبود، ولی زده بود درآمد خانوادگی شامل همسر سود بانکی و... ۱۸ میلیون درآمد خانوار، ۹ میلیون تومن مصرف ماهانه ...

زده بود، شما در دهک هشتم هستید یعنی از میانگین هفتاد درصد مردم وضعیت بهتری دارم

 

وقتی اینا رو دیدم، خیلی ناراحت شدم، که میانگین درآمد و وضع معیشتی هفتاد درصد مردم کشورم پایین تر از منه.

دینامیت

تو خوندن خیلی از وبلاگ ها یا صفحات مجازی خیلی تفاوت میتونم ببینم

مخصوصا تو بیان یه عده مثلا فضاشون فضای حوزویه، اصلا تو یه باغ دیگه ای هستن، از ولایت میگن،‌ از اینکه حتی به خاطر ولایت بچه میارن،‌ از حجاب و محرم نامحرمی میگن و همه چیشون معطوفه به این چیزها ...( البته یه عده شون که بیشتر ادعای مقدسی و محرم نامحرمی میکنن،  تو نظرات و پیام هاشون با مرد یا زن نامحرم لاس میزنن؛ البته به ما میگن همفکری، تضارب آرا و امثال ذلک!)

یه عده فضاشون خواننده های کره ایه

یه عده فضاشون دغدغه های سطحی اجتماعی، کتاب میخونن،‌ عشق رمان و سریال خارجی و این جور چیزان، واسه سگ ها و حیوانات مطلب مینوسن و تو همون کف وسطح باقی میمونن و اگه کسی بگه بهشون  یکم عمق بگیرید سریع موضع میگیرن و ...

یه عده از پوشک بچه میگن تا کرایه خونه شون، از ازدواجشون و خواستگاراشون حرف میزنن،‌ یا از محل کارشون یا دغدغه های مادی و به روزشون، انقدر نق میزنن از وضع موجود و از زمین و زمان مینالن در حالی که خودشون هیچ غلطی نمیتونن بکنن

یه عده تو توهمات عاشقانه و مود افسردگی و شکست و نا امیدین، تو فضای خیال و قصه و آرزوهای خیالی ...کلا اینا بیشتر مخشون باد میده و نمیشه رو هیییچیشون حساب کرد از بس تعطیلن!

یه عده هر چی تو اخبار دروغین و فضای اینستا پر میشه حرف میزنن بدون اینکه راست و دروغش رو بدونن، یعنی فقط زر میزنن و هیچ منطقی ندارن

 

یه عده ... یه چیزی عین این فیلم دینامیت، فضاها خیلی از هم دوره...

 

نمیدونم چرا!

با اینکه همه اینها هستم ولی حرف هیچ کدومشون رو نمیفهمم،‌ همه شون واسم غریبه ن؛ احتمالا دنیای من دنیایی غیر از دنیایی است که اونها دارن نشون میدن.

دیدار و دلتنگی!

سلام 

با کمی تاخیر عید همگی مبارک باشه

 

ایام تعطیلات جون میده بری مسافرت، تعطیلات عید بزرگ فطر رو رفتیم سفر، همیشه تو سفر، آدم ها برام جذابن تا محیط؛ یعنی بیشتر از اینکه از کوه و دشت و مجتمع تجاری خوشم بیاد از آدم هایی که قراره برم ببینم لذت میبرم و انقدر ذوق همنشینی باهاشون دارم که حواسم به محیط اطراف نیست.

 

تو این سفر هم همینطور بود، مجردی رفتم سفر و برای سرکشی و دیدن بخشی از اقوام که سه سالی بود ندیده بودمشون راهی شدم و چقدر دیدن آدم ها و دیدن فامیل و قوم و خویش لذت بخش و شورآفرینه

 

دوست داشتن و علاقه بین منسوبین از نوع دیگریه، با همه تفاوت های فرهنگی این دلتنگی ناشی از علاقه نَسَبی به شدت اختلاف ها رو کناری میزنه و همه چیز میشه اشتراکات و علایق مشترک و بالتبع لذت بردن های باهمی و در کنار هم...

 

تو این سفر با اقوام مافیا بازی کردیم، چقددرر لذت بخش بود،‌ چقدر بازی کردن لذت بخشه!

 واسه همینه بچه ها انقدر بازی کردن رو دوست دارن

 

 

+علیرغم اینکه تهران، معضلاتی داره، ولی نکات مثبت خیلی زیادی هم داره، ولی من فارغ از منفی و مثبت های تهران هر وقت به سفر میرم دلم برای تهران تنگ میشه، واقعا دوستش دارم و دلتنگشم.

دلم برای ترافیک و آلودگی ش تنگ میشه، دلم برای خونه م تنگ میشه.

اینجا کلی چیزهای قشنگ داره که بخوام دلتنگش باشم.

غاصب!

تصور کنین:

• ده بیست سال برای به دست آوردن چیزی تلاش میکنین،‌ شب و روز کار میکنین و قناعت میکنین تا جمع کنین،‌ اون وقت یه نفر هفت پشت غریبه میاد یه شبه خودش رو مالک تمام اون چیز میدونه و چنان مفت و راحت مصرفش میکنه چون زحمتی برای به دست آوردنش نکشیده، تازه اگر هم بهش ندی به زور میتونه همه شو بالا بکشه یه آبم روش!

 

• یا اینکه شما مادری هستی سی چهل سال پسرت رو تر و خشک کردی،‌ از جون براش مایه گذاشتی،‌ نخوردی دادی بچه ت خورده؛ اون وقت یکی که هفت پشت غریبه است یک شبه میاد میخواد صاحب روان و اعصاب و جسم و جان و وقت و مال اون بچه ت بشه، و بچه رو ازت بگیره و توقع داشته باشه که همه چیه بچه ت مال اون باشه!

 

حالا کی غاصبه؟؟

زندگی پس از زندگی، خجالت از فکرهام!

برنامه این پسره ایمان تو زندگی پس از زندگی نکات خیلی جالبی داشت، یه نکته ش خیلی برام برجسته تر بود و اون اینکه حتی میتونست فکر ها رو هم بخونه، هر چند قبلا هم شنیده بودم و اینکه اون پرستار یسیگاریه حتی روش نمیشد به خانواده ش نشون بده که سیگاریه و مجری حرف جالبی زد چطور ما از خانواده مون خجالت میکشیم ولی از خدا نه!

 

از اون روز تا حالا دارم همه ش به کارهای غلطی که کردم و فکر های زشتی که داشتم فکر میکنم، خدایا یعنی روح مردگان پیشکش چطور تونستم محضر خدا همچون کارایی و فکرایی بکنم !!!؟//

 

شماها نمیدونین چه غلطااااااااااااااااااااااایی کردم آخه...

 

 

پول زیادی (گوشی همراه)

من همیشه گوشی دکمه ای داشتم،‌ هفته پیش به خاطر داستان هایی رفتم و یه گوشی هوشمند خریدم (میتونین تو دلتون بگید مبارک باشه)، کلی گشتم تا یه گوشی با مشخصات فنی قابل قبول برای نیاز خودم پیدا کنم(رم 4 انتخاب کردم یه وقتی خواستم برنامه ای نصب کنم یا به روز رسانی اندروید کم نیاره، حافظه ش هم 64 گیگ به نظرم کافیه، چون کمتر اصلا نداشت، دوربین یه دونه هم کافی بود ولی جنسی با مشخصات یک دوربین نبود و پردازنده و گرافیکش هم در حدی بود که کارم رو راه بندازه و همین چیزا)، با چند تا مشورت و مقایسه به یه مدل گوشی رسیدم که بین سه میلیون تا 4 میلیون تومن بود. 

 

چند شب پیش یه جا مهمونی بودیم ،‌یه آقایی حدودا 30 ساله اومد گفت چرا گوشی بازی نمیکنی، اینستا نصب نکردی ؟؟

گفتم نه اینستا میخوام چی کار!؟  

گفت من دیروز رفته بودم یه گوشی اپل بخرم،‌ 40 میلیون تومن، شنیدم دولت فلان فلان شده داره گرون میکنه(جالبه گوشی ای که الان دستشه حدودا 25 میلیونه) !

 (تو دلم گفتم بهش، 40 میلیون میخوای بدی به گوشی ای که نهایتا کار یه گوشی دو میلون تومنیه .. از اینستا و دیوار و فیلم و تلگرام و همین چیزا )

بعد حرف مودم و اینترنت شد، اون یکی گفت نت میخواین مودم و روشن کنم 500 گیگ اینترنت مونده یک ماهه تموم میشه،

گفتم مگه چقدر خریده بودی؟

گفت 1500 گیگ! حدودا 800 هزار تومن یکساله!

بازم تو دلم گفتم 1500 گیگ میخوای چیکااااااررر!!!

 

جالبه، هر دوشون خیلی بیشتر از نیازهای ضروریشون و به راحتی درآمد دارن، خب چی جوری خرج کنن؟!؟

 

کم نداریم از آدم هایی که اینطوری پول درمیارن و اینطوری هم خرج میکنن، هر چند کم نداریم از خانواده هایی که حتی نون شب ندارن ولی نیاز تامین گوشی و نت و این چیزا براشون اولویت داره .. تقریبا کم داریم کسی که از گوشی استفاده بهتری بکنه و پولش رو درست مصرف کنه!

پول زیادی

بیاین تصور کنیم:

وقتی شما تو جیبتون 1000 تومن دارید، اگه یه نون 500 تومن باشه، اون هزار تومن رو تقسیم میکنین و دو تا نون میگیرین که بخورین، اون نانوا هم نمیتونه قیمت نون ش رو دو برابر کنه چون نون هاش میمونه دستش و کسی نمیخره !

ودیگه فکر خرید یه وسیله غیر ضروری مثلا گوشی اپل 10هزار تومنی نمیافتین چون پولش رو ندارید.

 

حالا اگه 5 هزار تومن داشته باشید نون رو به شما بدن 600 تومن هم به اندازه کافی پول دارید و میخرینش، حتی اگه 1000 تومن هم بدن باز میگین گور باباش من قبلا دو تا نون با پولم میتونستم بخرم الان دو تا نون میشه دو هزار تومن تازه 3 هزار تومن هم تو جیبم میمونه ... تازه دو سه ماه هم میتونین پس انداز کنین و برید گوشی اپل 10 هزار تومنی بخرید یا وام بگیرید و ...

 

این قصه ی امروز ماست، انقدر تو جامعه پول زیاده که هر کسی برای محصول خودش قیمتی میذاره و همیشه هم آدمی هست که بااون قیمت خرید کنه، در حالی که اگه آدمی نباشه که خرید کنه قطعا دیگه با اون قیمت نخواهد فروخت؛ 

 

حجم پولی که تو کشور هست بسیار بسیار زیاده و دولت ها هم جرات جذب و کاهش این حجم پول رو ندارن، تصور کنین بنزین الان از آب معدنی ارزون تره، ولی دولت به خاطر مسائل اجتماعی و امنیتی خودساخته جرات افزایش بنزین رو نداره، حتی جرات نمیکنه مالیات ها رو افزایش بده چون عمده اون درآمد ناشی از پول های زیاد میره تو جیب مغازه دار و کاسب و تاجر وکارخونه دار و جالب اینجاست همین آدم ها کمترین سهم ازمالیات کشور رو دارن میدن و دولت جرات ورود به این قضیه رو نداره

 

متاسفانه قیمت نفت داره بالا میره و از اون متاسفانه تر حجم زیادی از دلارهای نفتی داره به کشور سرازیر میشه، من همیشه میگم از امریکا بابت تحریم هاش باید ممنون بود چون اگر تحریم های امریکا نبود ما الان یک کشور عقب افتاده مفت خور میشدیم و تو هیچ زمینه ای به خودکفایی و استقلال نمیرسیدیم و تقریبا هیچی از خودمون نداشتیم و همه چیزمون وابسته به دیگران میبود.

 

به نظرم کلا هر چی رو ما بیشتر فشار باشه بیشتر از قابلیت هامون میتونیم استفاده کنیم و داروی درد امروزمون کاهش حجم پول دست مردم با ابزارهایی مثل مالیات گرفتن از مشاغل و به خصوص مالیات از حساب های بانکیه که به شدت باید مورد نظر باشه ، اینطوری دولت درآمد های ریالی خواهد داشت و ارز رو اینجا بدون هیچ دلیلی تبدیل به ریال نمیکنه که حجم ریال نا به جا افزایش پیدا کنه.

 

+ دوستان از نظر کلان به قضیه حجم پول نگاه کنین و بحث عدالت اجتماعی رو مطرح نکنین، چون همین حجم زیاد پول عدالت اجتماعی و عدالت توزیعی رو تحت الشعاع قرار میده، مثلا اگر از کسایی که حجم زیادی پول تو حسابشون گردش میکنه بیشتر مالیات بگیرن میشه گفت درصد زیادی از عدالت میتونه محقق بشه ولی الان جماعت دلال و کاسب و کارخونه دار و تولید کننده بیشترین سود و کمترین مالیات رو میدن

 

  

لطفا غُر بزنید!

به نظرم یکی از بزرگترین نعمت هایی که میشه تو دوران تشنج و ناراحتی داشته باشی اینه که یکی و داشته باشی باهاش بشینی یه دل سیر از وضعیت خودت و خودش غُر بزنی و غُر بشنوی!

 

واقعا میگن غُر زدن عمر رو طولانی میکنه رو باور کردم.

 

+ ممنونم :)

لال

خیلی وقت ها به این نتیجه میرسم که اگه لال باشم و حرفی نزنم خیلی بهتره...

 

هر چند اون روز تو تلویزیون گفتن غر زدن عمر رو طولانی میکنه ولی من ترجیح میدم لال باشم.

 

 

زندگی پس از زندگی...

واقعا محشره

یعنی پارسال تا چندین ماه تحت تاثیرش بودم و همه میدونستن اگر غیبتی نمیکنم و با کسی بد حرف نمیزنم اثر این برنامه است و هر جا یهو از کوره در میرفتم یا حرف بدی میزدم میگفتن فلانی زندگی پس از زندگی!! و من خاموش میشدم 

 خدا خودش بهمه مون رحم کنه از کارهامون

 

روزهای ماه مبارک، شبکه چهار، ساعت شش و نیم

مجردان

اطراف من تعداد قابل توجهی از دختران و پسران مجرد هست، هم در همکاران هم آشنایان و هم اقوام و نزدیکان ...

سن شون از سی و چهل هم رد شده ...

تقریبا همه شون هم مشغول کارن و دستشون به دهنشون میرسه ...

 

خواستم بگم ...

من اگر داور بودم...

من اگر داور عصر جدید بودم:

• بدون تحلیل منطقی و عقلانی نظر نمیدادم
• بر اثر فشار جو و احساسات نظر نمیدادم
• استانداردهای دوگانه تو انتخاب هام نداشتم، یکی و به دلیلی رد و به همون دلیل تائید نمیکردم
• بجای پشتک بارو دلقک بازی بی معنا و مقصود به طنز که نمود دردهای واقعیه و هنر کاربردی و اصیل اهمیت میدادم.
• اینکه چندتا دختر بچه بهم لگد بزنن و قیافشون عین پسرای خشن شده هیچ حسن و استعدادی نیست
• اینکه یادم باشه افغانستان، یه جاییه عین کردستان، سیستان، آذربایجان و مازندران... و افغانستانی هموطنه، نه مهاجر
• و...

الهی به امید تو

 

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا سلام

خدایا شکرت

خدایا ممنونم ازت بابت همه نعمتهایی که بهم دادی و میدونم نعمتن یا حتی خودم خبر ندارم

 

خدایا ازت خواهش میکنم قرن جدید رو برای همه مردم دنیا قرنی همراه با برکت، ایمان، توبه، عبودیت، صلح، سلامتی، دوستی، صفا، مهربانی و فهم درست و حقیقی قرار بدی و عاقبت همه مارو ختم به خیر کنی.

 

الهی شکر، من خیلی خوش بینم به قرن جدید

 

ان شالله قرن جدید رو با سلامتی و رضایت و برکت و ایمان به اتمام برسونید

 

اگر قرن قبلی از من یا هر کس دیگه ای کدورتی به دل دارید امیدوارم حلال کنید و ببخشید و با مهربانی و گذشت قرن تازه رو شروع کنید.

 

اعجوبه ها

دقت کردین، تو اعجوبه ها بچه ها با لمس مادرشون رو میشناسن و در آغوش میکشنشون در حالی که سر باباشون خاک میریزن!

 

این حجم از تحقیر مرد و پدر تو رسانه ها شرم آور و مخربه

حوصله

بعضی وقت ها آدمها حوصله هیچ چیزی رو ندارن؛

وقتی حوصله نداری ساده ترین کارها برات سخت و طاقت فرسا میشه، برعکس وقتی سرحالی و ذوق و شوق داری سخت ترین کارها برات ساده میشن ...

 

یکی از همکارها اومده تو اتاق برگشته بهم میگه خوش به حالت فلانی، فارغ از همه چی و همه جا سرجات نشستی داری حال میکنی!

 

و من فقط بهش لبخند میزنم، انقدری حوصله ندارم که حتی بخوام یه جمله جوابشو بدم ...

یکمم شاکر باشیم، چی میشه مگه؟!

یکی دو تا وبلاگ هست، همه ش و در هر حالی ناله میکنن، غر میزنن، نق میزنن، انتقاد میکنن، وارد و غیر وارد بودنش مهم نیست، همیشه نالان بودنش برام خیلی اذیت کننده بود، دیگه سعی میکنم نرم بخونمشون؛

هرچند حس میکنم خود من هم زیادی دارم نق میزنم، بهتره یکم از وضعیت خوبم شاکر باشم، یکم از اطرافیانم شاکر باشم و ممنونشون باشم، به خصوص خانواده و عیال و کار و بار و زندگی و ... و حتی زن هایی که چپ و راست نسبت بهشون انتقاد میکنم، خداییش نبود زن تو خونه واقعا روح و رنگ و عطر رو از خونه میبره، درسته بلان و رو مخ و مدعی و متوهم ولی نبودنشون قابل تحمل نیست، اتفاقا همون خصلت هاشون باعث میشه که بتونن مردها رو تحمل کنن و کنارشون زندگی کنن، خدایا بابات همه نعمت هات شکر، خیلی چیزا هستن که ممکنه ما فکر کنیم خوب نیستن و لی برامون خوب باشن، پس بابت همه چیزت شکر!

 

خدایا:

همه مجردها ها رو به زودی زود و خیریت متأهل کن!

همه متأهل ها رو به زودی زود بچه دار کن!

 همه بچه دارها رو بهشون بچه بعدی رو بده!