شوخی ممنوع! :: یادداشت های اینجانب

شوخی ممنوع!

بار هزارمه پشت دستم داغ میذارم کلا تو هیچ جمعی شوخی نکنما، ولی باز یهو شل میشم و با کسی که کلا همیشه اهل شوخیه یه تیکه میندازم بعدش ناراحتی پیش میاد...

آقا ازین به بعد کلا شوخی ممنوع!

۰۴/۱۱/۲۱

این جانب

نظرات (۲)

۲۱ بهمن ۰۴ ، ۰۷:۴۸

هو مورو

تجربه نشون داده اتفاقا با اونی که همیشه شوخی می‌کنه اصلا نباید شوخی کرد!

۲۱ بهمن ۰۴، ۰۹:۲۲

پاسخ:

دقیقا

اصلا جنبه ندارن، حتی در حد یک دهم جنبه کسایی که باهاش شوخی میکنه

۲۱ بهمن ۰۴ ، ۰۹:۲۸

هو مورو

معمولا خیلی از کسانی که شوخی می‌کنن یا بدتر، کنایه می‌زنن، اینکارا براشون به منزلهٔ سلاح دفاعیه. حتی اگه خودشون متوجه نباشن. یعنی یه نوع مکانیزمه که مغز خودبه‌خود انتخاب می‌کنه تا درد و ضعف‌ها رو باهاش بپوشونه. واسه همینم وقتی فلشِ شوخی به سمت خودشون برمی‌گرده سریع گارد می‌گیرن چون ضعفشون نشونه گرفته شده‌.

یه بنده خدایی هست تو اطراف ما، خیییلی زبونش تلخه. یعنی همین میشینه شروع میکنه به بد و بیراه گفتن از هرکسی که میشناسی، از تو گله میکنه، تیکه میندازه و خلاصه رو اعصاب همه‌ست. انقد اذیتم می‌کرد مدتی گفتم بذار یه بار محترمانه یه چیزی بگم. چیز خاصی هم نگفتما، حتی حرفم کنایه و نیش‌دارم نبود، صرفا پاسخ معمولی و محترمانه دادم بهش. نمی‌دونیییییید چه بلوایی به پا کرد! که تو نمی‌دونی، تو ادب نداری، تو زودرنجی و همه جا رو هم از پشت سرم با غیبت پر کرد! درحالی که خودش هزار برابر من حرف‌های حتی زشت به زبون می‌آورد و من عملا هییییچی نگفته بودم. مشکل خودشون رو نمیتونن ببینن چون اگه ببینن باید ضعفشون رو بپذیرن و این دقیقا چیزیه که واسه ذهنشون درد داره.

۲۱ بهمن ۰۴، ۱۰:۱۱

پاسخ:

دقیقا همینطوره

هم سلاح دفاعیه هم سد و سپر دفاعیه ...

عمدتا هم به شدت آسیب پذیرن و شکننده ولی بهر حال اونها رو باید درک کرد و بی محلی یکی لز بهتربن روش هاست .

ولی مساله من اینه که خیلی وقت ها من خودم همونم که ازین قضیه به عنوان سلاح استفاده میکنم و بعضی وقتها زیاده روی میکنم

هی پشت دستم و داغ میکنما ولی باز یادم میره

هی میخوام این رذیله اخلاقی مو درست کنم، هی نمیشه، کلی ادم از دستم ناراحت میشن

زبون تلخم واقعا آزار دهنده است، اینو خودم میدونم

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.

نام *

پست الکترونيک